Currently browsing

april 2025

Geef God de schuld (3)

Iets beginnen is toch niet hetzelfde als verantwoordelijk zijn voor de gevolgen!

Bovenstaande gedachte kan je licht overvallen als je mijn vorige twee blogjes leest. Het lijkt namelijk alsof ik alle verantwoordelijkheid voor wat wij als ellende ervaren in dit leven leg op het bordje van degene die begon. Het is natuurlijk waar dat geen enkel mens om zijn of haar eigen bestaan heeft gevraagd. Maar kun je daarom ook zeggen dat de ellende die je ervaart of aanricht ook niet jouw verantwoordelijkheid is? Als ik een mooie auto bouw en hem meegeef aan een vriend is het dan mijn verantwoordelijkheid dat hij hem total-loss rijdt? Als God een mooie schepping bouwt en die meegeeft aan de mens is het dan Zijn verantwoordelijkheid dat de mens er een puinhoop van maakt? Laten we eens inzoemen op wat de bijbel daarvan zegt. Maar vooraf zeg ik alvast dat er iets niet deugt aan ons duiding van goed en kwaad. read more

Geef God de schuld (2)

Maar hij begon ……

Dat is een vaak gehoord zinnetje als iemand orde probeert te herstellen als er ruzie wordt gemaakt of gevochten wordt. Zelfs bij grote mensen. Mensen die, zoals mijn moeder altijd zei, oud genoeg zijn om wijs te wezen. De president van de VS presteerde het zelfs om zijn eigen acties te rechtvaardigen door te zeggen dat Oekraïne was begonnen. Dat zei hij na een gesprek met zijn evenknie in Moskou. Dus hij zal wel hebben herhaald wat Poetin zei om niet zo’n naar gesprek te krijgen met de Rus. Maar hij begon. Alsof dat rechtvaardigt wat jij doet in reactie! Natuurlijk niet. Wijs reageren is nog altijd iets anders dan proportioneel reageren, maar daar gaan we het nu niet over hebben. En waar twee kijven hebben twee schuld en de schade kan dan ook het best gedeeld worden. read more

Geef God de schuld (1)

Even iets heel anders ……

Onder deze titel ga ik aan een nieuwe reis beginnen. “Geef God de schuld.” Het zit al jaren in mijn hart en denken. Mensen met wie ik mag en mocht oplopen in hun leven kunnen al vermoeden waar dit heen gaat. Die mensen zijn misschien gediend met het feit dat ik nu eens systematisch zwart op wit zet hoe ik aan die gedachte kwam en waar de gedachte op uit loopt. Andere mensen die me dit nooit hebben horen zeggen kan ik misschien dienen met een denklijn. Dat lijntje kun je volgen en je ertoe verhouden. Het gaat me niet om eens of oneens zijn. Dat interesseert me niet. Delen van gedachten wel, want daar worden we alleen maar beter van. Voor mij persoonlijk begin ik (eindelijk) met schrijven op een heel pijnlijke wissel in mijn leven. Over die wissel ga ik het niet hebben. Althans voorlopig niet. En dan nog een laatste opmerking: Elk berichtje is een stap, de lijn zal zich door de maanden en jaren heen ontvouwen (zolang God tijd geeft) en het einde is voor ieder persoonlijk in te vullen. read more