Geef God de schuld (11)

Dit bericht is 172 keer gelezen!

Waarom???

Na de eerste twee verzen van Genesis 4 (zie vorige blog) komt God in het derde vers weer ter sprake. Hij is niet zelf aan het woord maar wordt door de mens aanwezig gemaakt op aarde: “En het gebeurde na verloop van dagen dat Kaïn van de opbrengst van de aardbodem aan de HEERE een offer bracht.” (Genesis 4:3). Let op dat het Kaïn (zie blogje 10) is die begint met het dienen van de HEERE. Denk niet te min over deze man. Hij gaat vóór en hij gaat voorop en dat doet hij religieus zeker niet onverdienstelijk. Je mag wat mij betreft allerlei duidingen geven aan wat Kaïn doet, maar ik denk dat menig gelovige ouder het geweldig zou vinden als de oudste uit het gezin deze stap naar God zou zetten. Maar als je heel even zou willen wachten dan word je getuige van een enorme scheur in deze religieuze constructie en ouderlijke tevredenheid. Ook al wordt de naam van God erbij genoemd.

Eerst zien we nog dat Abel zijn broer volgt. Goed voorbeeld doet goed volgen, zegt het spreekwoord. “Ook Abel bracht een offer, van de eerstgeborenen van zijn kleinvee en van hun vet.” (Genesis 4:4) Maar let op: De naam van God wordt er niet bij genoemd! Nu zou je kunnen denken dat ik niet op alle slakken zout moet legen en dat ik toch weet dat dat wel de bedoeling was. Ik zet daar tegenover dat ik elke punt en komma van de bijbel belangrijk vind omdat ik geloof dat het het Woord van God is. En daarom vallen ook de dingen op die er juist niet staan, ook al stonden ze er een zinnetje eerder nog wel. Waarom is het weggelaten? Of is het niet weggelaten maar gewoon veronderstelt bedoeld te zijn? Nu ja, bepaal je eigen mening maar. Ik hou het er op dat de Naam van God er bij Abels offer niet bij staat. en nog een steek: Abel offert een levend wezen, terwijl Kaïn het houdt wat zijn werk opleverde. Wat je daar ook van vindt stel jezelf wel de vraag of een mens een levend wezen mag offeren?

Maar nu de scheur: God doet iets. “De HEERE nu sloeg acht op Abel en op zijn offer,
maar op Kaïn en op zijn offer sloeg Hij geen acht.” (Genesis 4:4-5) We weten niet waaraan te zien was dat God dit deed, maar dat is ook niet van belang. De bijbel zegt dat God zo handelde en dat is voldoende. En hoe je het ook wendt of keert God draait de zaken om. Abel staat opeens op de eerste plaats en Kaïn niet. Al was het maar dat God wel aandacht heeft voor Abel en (even) niet voor Kaïn. Al was het maar een didactische zet van God de verhoudingen in de wereld uit te dagen! Het is en blijft God die het doet. En ik zeg dat neutraal. Je mag zelf je eigen duiding geven. Kies maar: “Had God niet beter …..? God deed het terecht, want …. De mens moet niet zeuren als God iets doet, want ….” En waarschijnlijk nog vele andere mogelijkheden. Ik constateer alleen dat God handelt door iets wel te doen en door iets niet te doen.

“Toen ontstak Kaïn in grote woede en liet hij zijn hoofd zakken.” (Genesis 4:5) Je ziet hem boos naar de grond kijken. Zo doen boze mensen. Het is de kind-reactie op het niet krijgen wat het kind graag wil. Boos naar de grond kijken en gaan huilen of schoppen of duwen of trekken. Let maar eens op bij de kassa van een speelgoedwinkel. Deze kind-reactie kon wel eens een goede ouder verraden. En naarmate de ouder langer volhoudt in verschillende situaties zul je deze reactie minder gaan zien. Niet dat het kind niet boos wordt, maar het kind gaat de boosheid anders uiten, bijvoorbeeld door op het politieke toneel de meerderheid te winnen door te zeggen dat het boze buitenland zijn land en rijkdom inpikken en hij recht heeft op Groenland. Of het kind leert de boosheid af en samenleven met zijn naaste.

En daarom vraagt God aan Kaïn: “Waarom ben je in woede ontstoken en waarom heb je jouw hoofd laten zakken?” (Genesis 4:6)

Tja, waarom eigenlijk? Zou Kaïn nu moeten antwoorden: Omdat U geen aandacht voor mij hebt, terwijl ik dat wel nodig heb, recht op heb, de oudste ben, begon met offeren aan U, ……..? Dan zou je gesprek krijgen en zou het leven van Abel misschien veilig zijn.

Maar helaas …….