Currently browsing category

Bijbel

The great reset? (1)

“You’ll own nothing and be happy.” (Je zult niets bezitten en gelukkig zijn.) Het is één van de leidraden van het World Economic Forum, een denktank die zich bezig houdt met hoe de wereld er over een aantal jaren uit zal of moet zien. Deze leidraad vertelt dat er geen bezit meer zal zijn. Nu ja, alle “bezit” zal van een paar grote spelers zijn en die grote spelers maken van dat bezit een dienst aan de mensen. Dus: Je bezit een huis niet, maar gebruikt het. Het huis is van een grote investeerder, dus bezitzorgen heb je niet meer. Die investeerder stelt het jou als dienst ter beschikking. En dat doet hij ook met de auto, de trein, het voedsel, de medische zorg en ga zo maar door. Je hoeft niet superintelligent te zijn om de charme hiervan te zien maar ook de leeuwen en beren op de weg. Alles wat je als dienst wordt aangeboden geeft een ander macht over jou. Als je niet doet, denkt, spreekt of gelooft zoals de investeerder wil kan hij je het huis, de zorg en de telefoon afnemen. Hij kan je als het ware uitgummen. Een klein voorbeeld kan bijvoorbeeld de QR-code zijn. Als je die niet hebt mag je niet meer meedoen. Riep men een jaar geleden nog dat niemand zou worden uitgesloten, nu is het heel normaal om te werken aan een wet die uitsluiting regelt. Maar de QR-methode schijnt daarvoor niet geschikt te zijn omdat hij buggy is en omdat de privacywet hem daarvoor ongeschikt heeft gemaakt. Maar het is niet zo heel moeilijk om mensen te waarschuwen voor deze ontwikkeling door een beroep te doen op hun angstmechanisme. En dat gebeurt dan ook al tot in de kerk toe. Er worden preken gewijd aan dit onderwerp en diverse mensen juichen het toe dat predikanten “zich eindelijk durven uitspreken”. Maar luister je naar de preken dan waarschuwen ze op grond van aannames en met een beroep op angstmechanismen. En dat terwijl juist dominees zouden moeten weten dat de bijbel al eeuwen spreekt over deze bewegingen en een andere kant op wijst. (zie volgende blogje) read more

Het virus blijft zolang wij willen

Begrijp me goed, de titel van dit blogje is wat ingewikkelder dan je misschien op het eerste gezicht denkt. Het virus verdwijnt niet als wij het willen en het blijft ook niet als wij willen dat het blijft. Het virus is het virus. Volgens de één is het virus een natuurfenomeen dat nu eenmaal geen wil heeft, volgens de ander een boodschap van God, maar volgens niemand is het virus iets dat wij willen. De uitzondering wordt gevormd door die mensen die ons proberen duidelijk te maken dat het virus gewild en veroorzaakt is door obscure machten die iets willen dat wij niet zien. Maar niemand buiten die obscure machten wil dit virus. God ook niet? Daar kom ik zo op terug want het ligt er maar net aan wie jij god noemt. read more

“Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen, en onze ziekten gedragen.”

Mattheüs (Mat. 8 : 14-17) citeert de profeet Jesaja op het moment dat Jezus de schoonmoeder van Petrus geneest. Ze was ziek en lag met koorts op bed. Jezus raakt haar hand aan en de korts verliet haar. De rest van de dag is Jezus bezig met het uitdrijven van geesten door “een enkel woord” en met het genezen van “hen die er slecht aan toe waren”. En als slot van de dag citeert de evangelist de tekst uit Jesaja. Begrijp ik het nu goed, dat die ziekten, zwakheden en boze geesten door Jezus zelf zijn opgenomen? Dus was hij koortsig, bezeten en “er slecht aan toe” aan het einde van de dag? Of was hij dat niet omdat hij nu eenmaal de zoon van de levende God is en wel tegen een stootje kan? Of was het citaat van Mattheüs niet helemaal accuraat? read more

Antwoord aan Bert Loonstra

Antwoord aan Bert Loonstra in zijn blog https://www.bertloonstra.nl/blog/de-cgk-en-ds-peter-van-dolderen/

Beste Bert,
Dank voor jouw blog naar aanleiding van mijn overstap van de CGK naar de NGK. Je stelt daar een paar relevante vragen en geeft enkele leerzame observaties. Ik reageer er graag op omdat ik denk dat we door openlijk met elkaar van gedachten te wisselen veel collega’s en kerken kunnen helpen, al was het maar in het bepalen van hun eigen route.

Ik begin bij de vraag die je (mede) aan mij stelt: “Is het terecht om iemand die zich om fundamentele, Bijbelse redenen niet aan het synodebesluit houdt, te brandmerken als iemand die zijn woord breekt? En moet zo iemand zichzelf dat aanrekenen?” Het lastige is dat ons ondertekeningsformulier eindigt met de zinsnede dat wij ons “zullen houden aan de geldende kerkorde en de verdere bepalingen van de Christelijke Gereformeerde Kerken”. Ik weet dat het zinnetje anders bedoeld is dan waarop ik het in mijn beslissing heb gebruikt. Het was bedoeld als een soort veiligheidskader voor predikanten. De synode heeft echter uitgesproken (ik heb de letterlijk tekst hier niet, want ik ben op vakantie) dat iedere predikant en elke kerk zich in handelwijze dient te houden aan het besluit inzake LHBTI van 2013. Als je dat expliciet zegt kan ik niet anders dan in het ondertekeningsformulier lezen dat ik beloofd heb dat te zullen doen. Mind you: Het gaat mij om de vrijheid van handelen in de gemeente! Zelf vind ik het nogal grotesk dat je bij een besluit een dergelijke uitspraak meent te moeten opnemen. Het is alsof de wetgever bij de wet “We mogen in woonwijken niet harder rijden dan 30 km/u” nog apart opneemt dat “ieder zich daar in elke woonwijk ook aan moet houden”. Zou het in de wet staan dan zouden we niet ophouden met grinniken. Maar bij mij gaat het om het sacrament van het avondmaal en daarmee om het teken dat verwijst naar het al dan niet deel zijn van het Koninkrijk van Jezus Christus. Bij de bediening van het sacrament vergaat mij dan de glimlach van genade en dat mag ik de gemeente niet aandoen. Ik wil bij de bediening van het sacrament niet steeds over mijn schouder hoeven kijken of oom agent er niet toevallig met een lasergun staat om mij te betrappen. Dat maakt mij onvrij en de gemeente zal dat zonder meer ervaren. Ik zie dat als een “onzuivere bediening van het sacrament”. Daarom heb ik het zinnetje zo opgevat. read more

What about him?

De bijbel is bizar realistisch en meteen uiterst irreëel. De man die de missie verraadt, de goede aan de schandpaal (het kruis) nagelt en geen woorden vindt om zijn daden te verklaren, laat staan er excuus voor te vragen wordt leider van de missie, vervangt de goede en vindt meteen woorden om naar een ander te wijzen. Hoe realistisch wil je het hebben! Bijbelgetrouwe lezers zullen meteen weten waar ik het over heb en over wie ik het heb. Petrus in Johannes 21. Daar lezen we hoe Jezus omgaat met een verrader die geen berouw toont, zegt dat hij het toch echt goed bedoelt en vervolgens de aandacht naar een ander verlegt. Tot onze ontzetting maakt Jezus deze man tot herder van weerloze lammetjes. Absurd! Irreëel! Alle reden om vooral niet te doen wat Jezus doet! Volstrekt buiten elke werkelijkheidszin! read more

Caroliene!!

Onder het kopje “𝐆𝐞𝐥𝐨𝐨𝐟𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐢𝐠𝐞 𝐤𝐞𝐮𝐳𝐞𝐬 𝐢𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐜𝐫𝐢𝐬𝐢𝐬” ging de heer Segers in op allerlei reacties die waren gekomen op zijn eerdere stuk waarin hij de keuze van de CU uitlegde om niet meer in een kabinet te willen zitten met de heer Rutte als premier. Zoals altijd volgde er een integer stuk, waar ik alleen de al dan niet bijbelvastheid van de VVD-ers niet zo erg in kon waarderen. Onze Nederlandse taal zit nu eenmaal vol van bijbeluitdrukkingen en bijbelse metaforen. Daarom gebruiken VVD-ers die ook en dat heeft niets te maken met hun persoonlijke keuze voor of tegen Jezus. Ook hier een verwarring van twee entiteiten, namelijk Nederlander zijn en christen zijn. Een zelfde soort verwarring als die in de vereenzelviging van de persoon Mark en de functie premier. Maar ter zake: De heer Segers liet een reactie optekenen. Ik las de reactie hier: https://www.facebook.com/gertjansegersCU/posts/1181458685624502 read more

Maar niet met die man

Er zit me op deze vroege paasmorgen iets dwars. Het kostte me ook wat nachtrust en daarom zit ik al voor zonsopgang te typen. CU-leider Gert-Jan Segers heeft gisteren bekend gemaakt dat hij en de ChristenUnie niet meer deel zullen nemen aan een kabinet met Mark Rutte als premier. Regeren met de VVD is zeer wel mogelijk, maar niet met de heer Rutte als kandidaat-premier. De reden is dat de CU niet gelooft dat Mark Rutte de zo nodige wijziging in beleid kan brengen in de vaderlandse politiek, omdat hij al helemaal gekipt en gebroed is in de doctrine die ons al zo vele grote missers heeft gebracht. Deze opstelling raakt mij als christen op de Paasmorgen. read more

“…. bid dat dit onheil ons mag verlaten.”

Woorden van de minister van Justitie Grapperhaus voorafgaand aan het kerstfeest. Hij sprak uit dat hij dit keer “onwrikbaar” was en dat de kerken alleen online diensten moesten uitzenden en alle mensen thuis moesten bidden dat dit onheil ons mag verlaten. Ik laat me niet uit over ministeriële bevoegdheid en ambtelijke reikwijdte en ook niet over persoonlijke intenties en voorbeelden. Ik zal ook zwijgen over wat ik denk als een minister mij beveelt wat ik bidden moet. Maar de oproep tot gebed raakt mij wel en daar wil ik toch wat over kwijt. Voorop gesteld: Persoonlijk bid ik dit gebed. Straks zal duidelijk worden waarom. Maar ik zal het gebed niet uitspreken als ik de gemeente voorga in gebed op zondag. read more

Toiletpapier

De pastorale gesprekken van aangezicht tot aangezicht drogen op en maken plaats voor online ontmoetingen. We houden afstand van elkaar en gebruiken de telefoon, Whatsapp, Telegram, Skype, Zoom en Facetime. In deze coronatijd gebeurde het mij dat een pastorant het liet afweten. We zouden samen wandelen maar hij kwam niet opdagen op de afgesproken plek. Ik had het een beetje verwacht. Hij is wat verward, door medicatie niet accuraat in communicatie, maar wel snel overangstig voor de rondwarende gevaren. En zo stond ik op een bijna leeg plein te wachten op iemand die niet kwam. read more

CGK en de tijd 6 : Kerkorde (3), de Wag n bietjie boom

Zowel in het openbaar als achter de schermen speelt in het gesprek in de CGK de kerkorde een hele grote rol. Het lijkt er bij tijd en wijle zelfs op, dat we als deelnemers aan het gesprek niet meer loskomen van afgesproken regels. We keren er steeds naar terug. Ook als het gesprek zich verdiept naar bijbelverstaan, diversiteit in bijbel lezen, diversiteit in cultuur van de lokale kerken, diversiteit in tijden van schrijven, lezen en uitleggen lijkt de kerkorde steeds weer het onderwerp van gesprek te worden en het punt waarop de beslissing valt. Dat is een heel bijzondere werkelijkheid om mee te maken. De kerkorde voelt als een magneet waar we steeds weer naar terug getrokken worden. Net als het gesprek een beetje openheid krijgt en er wat herkenning begint te groeien lijkt de magneet op de deur sterker dan de kier waarop de deur staat. read more